Laat een dichter en een beeldend kunstenaar door een landschap struinen, kijk over hun schouder mee naar wat zij daarin opmerken, en je snapt hoe kunstenaars een schakel kunnen zijn tussen natuurcrisis en natuurherstel.
Een landschap in ademnood heeft waarnemers, verbeelders en uitsprekers nodig om lucht te krijgen. Zodat wij mensen, die dat landschap verstikken, de schoonheid en waarde van onze natuurlijke leefomgeving weer gaan voelen. En er verliefd op worden. Want wat je liefhebt, gun je bestaansruimte, daar wil je voor zorgen zodat het niet uitsterft.
Rick Terwindt, dichter van Van Gogh Nationaal Park, en beeldend kunstenaar Sarah van Rossem nemen me in de dichtbundel Verdween er een ijsvogel aan de waterkant mee naar het Brabantse landschap, het landschap waar Vincent van Gogh zijn inspiratie vond. Een ijsvogel vliegt voor me uit, maar voor hoe lang nog?
kom, we gaan
even nergens heen
hier blijven we nog
even staan
Ze lenen mij hun zintuigen, zodat ik kan proeven van wat zij zien, horen, opmerken en ervaren. Meteen voel ik dat ik bij zulke schoonheid van taal en beeld zelf weer een beetje lucht krijg. Het landschap verdort, maar ons taal- en beeldlandschap ook, dankzij de rekenmachines van AI. Dat maakt dorstig naar werk van mensen die nog kunnen waarnemen en verbeelden, die weten dat details ertoe doen en het geduld kunnen opbrengen voor hakken, schaven, uren schuren en polijsten.
Vincent, we wakkerwandelen
je woorden vertrouwd en van een ander, ze inspireren
te verplaatsen in, als geen ander te leren van landschappen, het uitproberen
in stappen nat gras te luisteren naar het groen, blauw te creëren
door onderstroom, dooraderen, door te enthousiasmeren
hoe mooi je water in variëren
Zo begint mijn wandeling, met een nieuwe dag en een brief aan Vincent. Ik koos ervoor er geen marathon van te maken en de tijd te nemen. Niet alles achter elkaar te lezen. Een dagelijks ommetje is beter voor je gezondheid. Je wordt er in de vorm ook toe aangemoedigd. Tussen de 28 gedichten staan 28 oogstrelende beelden van de natuurkunstwerken van Van Rossem, als korte adempauzes.
Over de uitvoering van deze bundel kan ik wel jubelen. Een waaier geïnspireerd op de kleurwaaiers uit verfwinkels. Wat een vondst. Elke kaart vertegenwoordigt een kleur uit het landschap, het bijbehorende gedicht laat je die kleur ontdekken.
Van de kleurnamen zelf heeft Terwindt ook poëzie gemaakt. ’Groene flessenpost’ (RAL 6007), ‘Waterblauwdruk’ (RAL5021), ‘Erger grijsgroen’ (RAL 7009), ‘Verzandgeel’ (RAL 1002), ‘Zonverbloemd geel’ (RAL 1037), ‘Dieporanje stilte’ (RAL 2011), ‘Een uit vermiljoen’ (RAL 2002). De oorspronkelijke RAL-namen (flessengroen, waterblauw, zandgeel) fleuren er enorm van op. Hadden verffabrikanten maar dichters in dienst. Dan sausden we poëzie op onze muren.
Verdween er een ijsvogel aan de waterkant
Rick Terwindt & Sarah van Rossem
Bestellen? >> Uitgeverij T
